MTBC@Bekkevoort

MTBC@Bekkevoort

TT Ham 07/11/2010

ToertochtenPosted by Nazgul 17 Jan, 2012 19:56:21

“Tingelingeling, ’t is geen weer voor een string!”

Zondagochtend om 07.00 uur uit de veren, dat was weer een hele poos geleden.
Bovenstaande monsterhit van Tony Cabana toverde echter meteen een grijns op mijn gezicht, dus met volle goesting arriveerde ik rond iets voor 08.00u in Bekkevoort.
Daar stonden Bert, Philip & (GPS) Steven al te wachten, en weldra tekenden ook Gino, Patrick & Elias present. In halfvolle vaart zetten we dus met 7 Megabikers koers richting Ham, waar WTC Ham ons hopelijk een fijne & sportieve zondagvoormiddag zou gaan aanbieden.

Ondanks de weinige reacties op het mountainbike.be-forum bleek deze tocht toch een massa volk op de been gebracht te hebben. Van de file aan de fietsenparking, kwamen we dus vervolgens in een file aan de inschrijvingstafel terecht. En dat zou niet de laatste file van de dag zijn.
Bij het terug ophalen van onze tweewielers kwamen we nog een 8ste volgeling tegen, want ook Willy bleek de Hamse ondergrond te lijf te willen gaan.

Patrick & zoonlief kozen ervoor de kortere toer te rijden, en Willy vond ons tempo na enkele kilometers iets te gezapig (hij moest ook tijdig thuis zijn) zodat het Megabikers-pelotonnetje dus voor het grootste deel van de rit 5-koppig zou zijn.

Mijn lange inactiviteit trachtte ik te compenseren met een witte showbusiness-achterband, maar dat mocht helaas niet baten. Reeds na enkele kilometers begonnen de bovenbeentjes al te schreeuwen, en was ik mijn vier metgezelen enorm dankbaar dat ze het tempo niet te hoog legden. Het eerste deel van deze tocht was zeker niet spectaculair, en vooral naar de bevoorrading toe was het meer dan eens file-rijden. Een aantal wannabe’s lieten zich daarbij soms van hun mindere kant zien, niets nieuws onder de zon… Bert zorgde voor een hoogtepunt tijdens dit eerste deel, door twee zulke “dwazen” op hun plaats te zetten (en daarna grandioos verkeerd te rijden smiley).

Na zo’n 25 kilometer kwamen we aan bij de bevoorrading.
Philip zocht tevergeefs naar een banaan (om de aap uit te hangen aldus hemzelf), maar men had hier enkel nog soep, water & suikerwafels in de aanbieding. Geen hoogvlieger dus, maar daar zat de (onverwachte) massa-opkomst (+1500 inschrijvingen blijkbaar) misschien voor iets tussen?

Na wat gesmak & geprietpraat begonnen we aan het tweede deel van deze tocht. Gino, Bert & Steven namen de kopstart, en Philip bekommerde zich over stervende zwaan Tompie. Algauw bereikten we de Kepkensberg, waar naar hartelust lusjes getrokken werden. Met mij ging het van kwaad naar erger vermits het nu ook wat bergop ging, maar Philip bleef toch trouw in de buurt.

Plots opschudding aangezien we na een afdaling drie bekende bodybuildtypes aan de kant zagen staan. Blijkbaar had Steven nen platten tuup, en was hij daar met bommekes aan ’t smijten in den bos. Bert stond er al vloekend (lastig omwille van het grote aantal technisch-klungelende-wannabe-koerskonijnen) bij, en Gino keek ernaar.

Algauw werd er tussen Bert (beu), Steven (geen vertrouwen in de bommekes) en mezelf (zo dood als ne pier) een pact gesloten om, zodra we de mogelijkheid hadden, via de baan terug binnen te rijden. Enkel ijzeren Gino en ervaren Philip lieten hun volharding blijken en zetten de tocht verder.

Steven zijn wantrouwen in de bommekes bleek terecht want 50 meter verder was het weer prijs. Terug tevergeefs een bommeke gebruikt, en dan uiteindelijk maar ne goeie ouwe betrouwbare binnenband gestoken.

De anderen waren inmiddels al een eindje verderop, dus zocht ik samen met mijne levende GPS samen de kortste route richting ne goeie & verdiende Duvel.
Al kruipend (mijn schuld, want de Steven z’n beentjes waren nog nie moe denk ‘k) bereikten we na 36 kilometerkes terug de startplaats. Bert bleek al een tijdje binnen te zijn, en de volharders Gino & Philip kwamen ongeveer samen met ons toe. Blijkbaar waren de laatste kilometers nog mooi geweest, maar voor mij was het in elk geval meer dan voldoende vandaag.

2x2 warme Duvelkes, en 3x1 warme Westmalle’s later was het alweer tijd om de terugrit aan te vatten. Philip trakteerde ons buiten echter nog op een ongezien & merkwaardig afspuitstand-incident. Vanwege de vrees voor strafrechterlijke vervolging gaan we hier niet verder op in. smiley

Op het deuntje van het nieuwe Megabikers-tingelingeling-clublied keerde ik moe maar voldaan terug huiswaarts. ’t deed nog nekeer deugd!

Tompie