MTBC@Bekkevoort

MTBC@Bekkevoort

TT Romsée 15/11/2009

ToertochtenPosted by Nazgul 17 Jan, 2012 19:48:33

103 kilometer autorijden om te gaan biken terwijl er op 6 kilometer van de deur ook een degelijke tocht georganiseerd wordt... Gekkenwerk?
Misschien wel, maar het voormiddagje Sprimont had enkele weken geleden zoveel deugd gedaan, dat ik nog meer van de provincie Luik wou proeven.
Na de ledenvergadering van zaterdagavond, deed het wel eventjes pijn toen de wekker om half zeven” tuuuut tuuut tuuut” zei. Een klets koud water in het gezicht, en drie pannenkoeken later ging het al heel wat beter en zette ik vaart richting Goffe’s stulpje (zeg maar stulp) in “Schunnebroek”. Goffe propte zich nog snel vol met zelfgebakken wafels van de schoonmama, en omstreeks twintig na zeven verlieten we ons geliefde Hageland.

Na een klein uurtje bollen arriveerden we in het pittoreske Romsée, net voorbij het centrum van Fléron. Van drukte was er hier zeker geen sprake, dus de inschrijving in een zaaltje van het plaatselijk schooltje verliep bijzonder vlot.
Rond half negen gingen we op pad, niet echt wetende wat volgen zou. In de eerste twee kilometers was het dadelijk schuiven geblazen op enkele modderpassages, de moddervrees nam eventjes toe maar gelukkig zou achteraf blijken dat die vrees ongegrond was. Na het betere schuif- en glijwerk was het meteen serieus klimmen geblazen, hoofdzakelijk op asfaltwegen maar daarom zeker niet minder zwaar.

Na acht kilometer kwamen we reeds de eerste bevoorrading tegen. Vrij vroeg, maar we maakten er toch al gretig gebruik van. Het was geen uitgebreid buffet, maar al het nodige (koeken, sportdrank, fruit) was voorzien, meer dan voldoende dus!

Na de bevoorrading werd er terug heel wat geklommen, al gebeurde dit wederom meer dan eens via asfaltwegen. Desalniettemin ging de hartslag af en toe in het rood op de ellenlange en bij momenten echt zeer steile hellingen. Het was vooral zoeken naar het juiste kleine verzetje en een goede coup de pédale. Goffe had het in dit eerste gedeelte soms een beetje lastig op de hellingen (te wijten aan onvoldoende nachtrust en wat wennen aan de reservefiets?), maar zou zich in het verdere verloop van de rit toch goed herstellen. Na zo’n vijftien kilometer kregen we voor het eerst wat spectaculairdere afdalingen voor de wielen geschoven, volop kicken en genieten geblazen dus.

Bij kilometerpaal twintig mochten we voor de tweede maal halt houden om de innerlijke mens nog een keertje te sterken. Tussentijdse evaluatie tot op dat moment:
- zware tocht, veel hoogtemeters.
- mooie omgeving, maar niet zo bosrijk.
- vrij hoog asfaltgehalte, maar aangezien dat meestal lastige beklimmingen waren, stoorde dat ons niet echt.

De volgende dertien kilometers zouden pure geniet-kilometers worden, en maakte de verre autotrip meer dan de moeite waard. De off-road klimmetjes en technische afdalingen (bezaaid met glibberige stenen) volgden elkaar razendsnel op. Bovendien bevonden we ons nu in een meer bosrijke omgeving wat het alleen maar mooier maakte.
Bij het oversteken van een bruggetje werden we bovendien op de gevoelige plaat vastgelegd door de plaatselijke fotograaf. Mediageile Goffe wou er blijkbaar zeker van zijn dat hij “getrokken zou worden” (gelieve dit in de juiste context te plaatsen), en begon daarom maar wat te klungelen op het bruggetje. Ik ben zeer benieuwd naar de foto!

Na zo’n 33 kilometer wachtte er ons nog een derde en laatste bevoorrading. De flessen jenever brachten ons hier even in de verleiding, maar gelukkig konden we die verleiding weerstaan en gingen we algauw weer op pad voor het slotgedeelte van deze tocht. Gelukkig voor onze beentjes, bolden de laatste tien kilometer al bij al vrij goed en konden we deze tocht met een goed gevoel uitrijden. Uiteindelijk zouden we zo’n 45 kilometer op onze tellertjes staan hebben.

Slotconclusies:
- Vrij zware tocht omwille van de hoogtemeters (de organisatie stelde 1346 hoogtemeters voorop, ik denk dat de werkelijke hoogtemeters daar toch niet zo heel ver van uit de buurt zullen liggen, ik kan mis zijn natuurlijk)
- Vrij hoog asfaltgehalte in het eerste deel, veel aantrekkelijker tweede gedeelte met enkele leuke afdalingen.
- Moddergehalte viel heel goed mee. Modder genoeg maar zeker geen “blubber- & stoemptoestanden”.
- Tompie’s beentjes waren meer dan degelijk vandaag. Het klimwerk ging vrij goed en de afdalingen naar mijn normen super.
- Goffe had het wat lastig in het eerste gedeelte, maar kwam er door naar het einde toe: een echte marathonman!

Tenslotte nog eventjes twee bloemenkransen uitdelen:
- De eerste zou ik willen uitreiken aan de weergoden: buiten wat lichte regen (die zelfs nog deugd deed bij momenten) hebben ze het hierboven goed droog gehouden. Merciiiiiii!!!!
- De tweede bloemenkrans is voor alle vriendelijke mensen die we vandaag zijn tegengekomen: Waalse VTT’ers, Vlaamse MTB’ers, toevallige passanten: vriendelijkheid ten troef daar in het Franstalig landsgedeelte. Zo moet dat dus hé….

Groetjes,

Tompie